Tomasz Majewski
Biografia
Tomasz Majewski urodził się 30 sierpnia 1981 roku w Nasielsku, ale pochodzi z małej wioski Słończewo koło Pułtuska. Sportem zainteresował się dopiero w wieku 15 lat. W dzieciństwie marzył o karierze pisarza i unikał lekcji wychowania fizycznego. Początkowo chciał grać w koszykówkę, ale to jego brat stryjeczny, trener biegów i skoków, zachęcił go do lekkoatletyki. Treningi rozpoczął w Ciechanowie pod okiem trenera Witolda Suskiego, a jego kolegą z treningów był późniejszy wicemistrz olimpijski w rzucie dyskiem Piotr Małachowski.
Majewski szybko awansował w krajowej czołówce. W 2002 roku zdobył pierwszy złoty medal mistrzostw Polski seniorów. W kolejnych latach regularnie stawał na najwyższym stopniu podium, zarówno na stadionie, jak i w hali. Debiut na igrzyskach olimpijskich w Atenach (2004) zakończył się niepowodzeniem - odpadł w eliminacjach. Jednak już w 2008 roku w Pekinie sięgnął po złoty medal, pokonując m.in. Christiana Cantwella i Andreja Michniewicza. W 2012 roku w Londynie obronił tytuł mistrza olimpijskiego, stając się jednym z najbardziej utytułowanych polskich lekkoatletów.
W ciągu swojej kariery Majewski zdobywał medale mistrzostw świata (m.in. brąz w 2009 roku w Berlinie), mistrzostw Europy (złoto w 2010 roku po dyskwalifikacji rywala), a także halowych mistrzostw świata i Europy. Był wielokrotnym rekordzistą Polski w pchnięciu kulą. Jego rekord życiowy - 21,95 m - ustanowiony w 2009 roku w Sztokholmie, był wówczas rekordem kraju. Poza sportem ukończył studia na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Za swojego największego rywala uważa Amerykanina Christiana Cantwella.
Po zakończeniu kariery sportowej Majewski zaangażował się w działalność sportową, zostając działaczem. W 2008 i 2012 roku wygrywał plebiscyt „Złote Kolce” organizowany przez Polski Związek Lekkiej Atletyki. W 2009 roku został wybrany lekkoatletą lipca w Europie. Jego osiągnięcia przyczyniły się do popularyzacji pchnięcia kulą w Polsce, inspirując kolejne pokolenia młodych lekkoatletów.