Paweł Kaczyński
Biografia
Paweł Kaczyński urodził się 23 czerwca 1799 roku w Nasielsku w rodzinie Feliksa herbu Pomian i Rozalii ze Świtalskich. Edukację rozpoczął w Pułtusku, a następnie kontynuował naukę na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1824 roku uzyskał stopień magistra filozofii. Już rok później został wybrany na profesora mechaniki technicznej w planowanym Instytucie Politechnicznym, co skłoniło władze do wysłania go za granicę w celu uzupełnienia wiedzy. Studiował w Instytucie Politechnicznym w Wiedniu oraz w Szkole Aplikacyjnej Dróg i Mostów w Paryżu, a następnie przebywał naukowo w Anglii, Belgii i Holandii.
W 1829 roku objął katedrę budownictwa machin w Szkole Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego. Podczas powstania listopadowego służył jako podporucznik w Gwardii Narodowej, a w maju 1831 roku opublikował artykuł „Jak można usamowolnić cały naród polski”. Po upadku powstania, aż do 1836 roku, nie mógł zajmować żadnej posady rządowej. W latach 1836-1850 prowadził wykłady z mechaniki teoretycznej w gimnazjach warszawskich oraz nauk inżynierskich w Instytucie Agronomicznym na Marymoncie.
W 1860 roku został powołany do Rady Przemysłowej przy Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Duchowych Królestwa Polskiego oraz należał do Towarzystwa Rolniczego. Współpracował z „Biblioteką Warszawską”, publikując artykuły, a w latach 1866/67 redagował „Pamiętnik Techniczny”. Razem z J. Bełzą i Karolem Kurkiem wydał część I „Zasad technologii chemicznej gospodarskiej”. W 1861 roku w Roczniku Towarzystwa Rolniczego opublikował rozprawę „O oszczędnym użyciu drzewa pod względem gospodarczo-leśnym, ekonomicznym i technicznym”, a rok później w „Bibliotece Warszawskiej” zamieścił „Krytyczną ocenę przyrządów technicznych w przemyśle krajowym używanych”.
Żonaty z Karoliną Fermer, miał córkę Bronisławę. Zmarł 28 kwietnia 1878 roku w Drzewicy i został pochowany na warszawskich Powązkach.