Marta Hubicka
Biografia
Marta Hubicka urodziła się 5 maja 1877 roku w Nasielsku. Jej rodzicami byli Mirosław i Teofila z Romerów. Po represjach popowstaniowych rodzina przeprowadziła się do Lwowa, gdzie Marta ukończyła Zakład Wychowawczy Sióstr Sakramentek.
W 1896 roku rozpoczęła pracę nauczycielki w Zakopanem, a następnie w Niepołomicach. Po zdaniu egzaminów we Lwowie, 1 września 1919 roku zaczęła uczyć w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Kielcach, gdzie prowadziła lekcje języka polskiego i historii aż do emerytury.
W Kielcach zaangażowała się w działalność krajoznawczą. Organizowała wycieczki, odczyty i kursy przewodnickie. Opiekowała się szkolnym Kołem Historyczno-Krajoznawczym im. Stanisława Staszica. Wspierała uczniów, fundując im sprzęt fotograficzny i inspirując do zbierania eksponatów regionalnych.
Była aktywną członkinią Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego, pełniąc funkcję prezeski jego oddziału w Kielcach w latach 1928-1929 oraz 1931. Współpracowała z kustoszem muzeum regionalnego, angażowała się w przygotowywanie wystaw i wytyczanie szlaków turystycznych w Górach Świętokrzyskich.
Opublikowała liczne artykuły o tematyce krajoznawczej, m.in. w „Gazecie Kieleckiej” i czasopiśmie „Ziemia”. Była współautorką opracowań o regionie, w tym „Krainy Stefana Żeromskiego”. W 1933 roku przeszła na emeryturę i zamieszkała w Warszawie, gdzie zmarła 21 grudnia 1935 roku.
Za swoje zasługi otrzymała tytuł Członkini Honorowej Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego. Jej portret autorstwa Henryka Czarneckiego znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Kielcach.